Η παρούσα εισήγηση διερευνά τη μετάβαση της Βιοηθικής από το θεωρητικό επίπεδο στην εκπαιδευτική πράξη, μέσω του συνδυασμού βιωματικής μάθησης, παιχνιδοποίησης και αξιοποίησης σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων. Κεντρικός στόχος είναι ο βιοηθικός εγγραμματισμός και παιχνιδικός γραμματισμός των μαθητών, ώστε να καλλιεργήσουν κριτική σκέψη απέναντι στα σύνθετα ηθικά διλήμματα που αναδύονται από τη σχέση επιστήμης και τεχνολογίας.

Η πρόταση θεμελιώνεται σε ένα στέρεο φιλοσοφικό και παιδαγωγικό πλαίσιο. Αρχικά, αξιοποιείται η δεοντολογική θεωρία του Immanuel Kant, η οποία αναδεικνύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ως αδιαπραγμάτευτη αξία, ενθαρρύνοντας τους μαθητές να αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο πάντοτε ως σκοπό και ποτέ ως μέσο. Παράλληλα, εντάσσονται αρχές του ωφελιμισμού του John Stuart Mill, μέσω των οποίων οι μαθητές, μέσα από παιχνιδοποιημένα σενάρια, καλούνται να αξιολογούν τις επιλογές τους με κριτήριο το μέγιστο δυνατό κοινό όφελος και την αειφόρο διαχείριση των πόρων. Επιπλέον, η προσέγγιση αξιοποιεί τη βιωματική θεωρία του John Dewey, μετατρέποντας τη σχολική τάξη σε «κοινότητα ηθικής διερεύνησης», όπου η γνώση οικοδομείται μέσα από την ενεργό εμπειρία. Τέλος, η αρεταϊκή ηθική του Αριστοτέλη προσφέρει το πλαίσιο για τη διαμόρφωση του ηθικού χαρακτήρα μέσω της καλλιέργειας της μεσότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, η διδακτική διαδικασία πραγματοποιείται με την αξιοποίηση ψηφιακών παιχνιδιών ρόλων και προσομοιώσεων, που αφορούν ζητήματα όπως οι γενετικές παρεμβάσεις και η περιβαλλοντική προστασία.

Συμπερασματικά, η εισήγηση αναδεικνύει πώς η φιλοσοφική σκέψη, όταν συνδυάζεται με καινοτόμα ψηφιακά μέσα, μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση ενεργών πολιτών σε ένα ανοιχτό, δημοκρατικό και συμπεριληπτικό σχολείο, όπου ο εκπαιδευτικός λειτουργεί ως εμψυχωτής και διευκολυντής της μάθησης.