Η παρούσα ανακοίνωση διερευνά τη χρήση του θεάτρου ως παιγνιώδους και βιωματικού εργαλείου μάθησης για της διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας και γλώσσας κληρονομιάς σε παιδιά ηλικίας 7-12 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. 

Εστιάζοντας σε περιβάλλοντα της ελληνικής διασποράς, όπως το σχολείο της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Αγίας Τριάδος στο Γουεστφιλντ στο New Jersey, στο οποίο πραγματοποιείται η διδασκαλία τα απογεύματα, παρατηρήσαμε ότι υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις. Πρώτον υπάρχει περιορισμένος χρόνος διδασκαλίας - 1 φορά την εβδομάδα για 2 ώρες - και η ελληνική εκτός της τάξης δεν χρησιμοποιείται πλέον όπως παλιά, αφού τα παιδιά αποτελούν Έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς.

Η παραδοσιακή διδασκαλία, βασισμένη σε γραμματικο-μεταφραστικές μεθόδους, συχνά αποτυγχάνει να ενεργοποιήσει τους μαθητές και να προάγει την επικοινωνιακή χρήση της γλώσσας, με αποτέλεσμα το ελληνικό σχολείο και η ελληνική γλώσσα να μην έχουν ιδιαίτερο πια ενδιαφέρον για τα παιδιά ηλικίας 7 μέχρι και 12 ετών.

Η συγκεκριμένη μελέτη αναδεικνύει τον ρόλο του θεάτρου ως μορφή playful learning που συνδυάζει τη γλωσσική εκμάθηση με το παιχνίδι, τη δημιουργικότητα και τη συναισθηματική εμπλοκή. 

Βασισμένη σε αρχές της βιωματικής μάθησης και της δραματικής παιδαγωγικής, η έρευνα παρουσιάζει ευρήματα από την εφαρμογή δράσης-έρευνας (action-research) διάρκειας οχτώ εβδομάδων. Η διδακτική παρέμβαση περιλάμβανε δραστηριότητες όπως παιχνίδια ρόλων, αυτοσχεδιασμό, δραματοποίηση μύθων και ομαδική θεατρική δημιουργία, οι οποίες ενσωματώνουν στοιχεία game-based learning, και παιγνιώδους αλληλεπίδρασης. 

Παρουσιάζονται βιωματικές δραστηριότητες και προτείνεται ένα παιδαγωγικό μοντέλο εφαρμογής για τα σχολεία της διασποράς. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η θεατρική προσέγγιση λειτουργεί ως ισχυρό εργαλείο ενεργοποίησης των μαθητών, ενισχύοντας τη συμμετοχή, την προφορική έκφραση και τη γλωσσική αυτοπεποίθηση. Παράλληλα, μειώνεται το άγχος χρήση της δεύτερης γλώσσας, ενώ ενισχύεται η πολιτισμική ταυτότητα των μαθητών μέσα από την ενσώματη εμπειρία της γλώσσας. 

Η ανακοίνωση υποστηρίζει ότι το θέατρο ως μορφή παιγνιώδους μάθησης μπορεί να αξιοποιηθεί αποτελεσματικά τόσο σε τυπικά όσο και σε μη τυπικά μαθησιακά περιβάλλοντα, προσφέροντας έτσι ένα δυναμικό και πολυαισθητιριακό πλαίσιο διδασκαλίας. Συμβάλλει έτσι στη συζήτηση για καινοτόμες παιδαγωγικές προσεγγίσεις που γεφυρώνουν τη μάθηση με το παιχνίδι, ιδιαίτερα στο πεδίο της εκπαίδευσης γλωσσών κληρονομιάς.