Η παρούσα πρόταση εισηγείται τη δημιουργία ενός ψηφιακού διαδραστικού σεναρίου ως εργαλείο βιωματικής μάθησης της κείμενης νομοθεσίας που αφορά τα ζώα συντροφιάς.

Παρότι οι διατάξεις προστασίας τους έχουν αυστηριοποιηθεί, ωστόσο η απουσία καλλιέργειας φιλοζωικής συνείδησης σε συνδυασμό με την έλλειψη ενημέρωσης, οδηγεί συχνά σε παραβάσεις, αδυναμία διαχείρισης καθώς και σε περιστατικά κακοποίησης ή εγκατάλειψης εντός του αστικού ιστού.

Το ψηφιακό παιχνίδι απευθύνεται σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προσαρμοσμένο λεξιλογικά και νοηματικά στην ηλικία των συμμετεχόντων, βασιζόμενο σε δύο πυλώνες: την παιχνιδοποίηση και τη διαδραστική αφήγηση.

Ο χρήστης καλείται να περιηγηθεί ψηφιακά σ΄ένα αστικό περιβάλλον (ιδανικά της πόλης στην οποία διαμένει) και να διαχειριστεί απλά και ρεαλιστικά σενάρια της καθημερινής ζωής -πχ εύρεση αδέσποτου ζώου, εύρεση τραυματισμένου ζώου κ.α – λαμβάνοντας υπόψη κρίσιμες αποφάσεις για την τύχη του. Κάθε επιλογή του παίκτη οδηγεί σε διαφορετική εξέλιξη της ιστορίας αναδεικνύοντας τις έννομες συνέπειες της απόφασής του παραπέμποντας ταυτόχρονα στις ισχύουσες νομικές διατάξεις. Ο παίκτης - μαθητής δηλαδή αναλαμβάνει τον ρόλο του «οιονεί Συνηγόρου του Ζώου», σκεπτόμενος αρχικά τι θεωρεί εκείνος ηθικά ορθό και μαθαίνοντας εν συνεχεία αν η δική του απόφαση ταυτίζεται με το ισχύον νομικό πλαίσιο.

Η διεπιστημονικότητα της πρότασης συνίσταται στη σύζευξη της Νομικής με την Παιδαγωγική Επιστήμη. Στόχος είναι η μεταλαμπάδευση νομικών γνώσεων με κατανοητό και  παιδαγωγικά εύληπτο τρόπο σε μαθητές, η καλλιέργεια ενσυναίσθησης  και η προαγωγή φιλοζωικής συνείδησης. Το παιχνίδι αυτό φιλοδοξεί να βοηθήσει τον μαθητή να επαναπροσδιορίσει την εμπειρία του στην πόλη αντιλαμβανόμενος το αστικό περιβάλλον, όχι μόνο ως έναν αποκλειστικά ανθρωποκεντρικό χώρο, αλλά ως ένα πεδίο αρμονικής  συνύπαρξης ανθρώπων και ζώων.